Bisiklet Sürmek Alt Karın Yağlarını Eritir Mi?
Sonbaharın o hafif serinliğinde, Kayseri’nin dar sokaklarında bisiklet sürerken, aklımdan geçen tek şey alt karın yağlarımın ne kadar kalıcı olduğu. Bir yanda pedallarımı çevirerek ilerlerken, diğer yanda kaybolan zamanın hızı arasında bir boşluk var. “Bisiklet sürmek alt karın yağlarını eritir mi?” sorusu kafamda yankı yapıyor. Ama derinlerde bir yerde, bu sorunun çok da önemi olmadığını hissediyorum. Beni her geçen gün daha fazla sorgulamaya iten şey, bu yolculuğun kendisi; yani bu fiziksel çaba kadar duygusal bir yolculuk olması.
İlk Pedalı Çevirdiğim An
Günlerden bir gün, yine bir sabah, güneşin yavaşça şehri aydınlatmaya başlamasıyla birlikte, bisikletimi çıkarıp yola koyuldum. O sabah çok fazla düşünmek istemiyordum, sadece pedalları çevirmek ve biraz olsun kafamı boşaltmak istiyordum. Kayseri’nin sakin ama yer yer hareketli sokakları arasında ilerlerken, zihnimde bir sürü düşünce dans ediyordu.
Son bir aydır, fiziksel değişim hedeflerim üzerine yoğunlaşmıştım. Alt karın yağlarımın beni nasıl bunaltığı, hiç geçmeyen bir rahatsızlık hissi gibi hissettirdiği ve bunun nasıl moralimi bozduğuna dair düşünceler sürekli aklımdaydı. Bir arkadaşım bana “Bisiklet sürmek alt karın yağlarını eritir mi?” diye sorduğunda, ona verdim cevabı: “Evet, ama sadece onunla yetinmek yetmez. Birçok faktör var.” Ama içimden bir ses, ne kadar bisiklet sürsem de sonuçların her zaman istediğim gibi olmayacağına dair bir korku taşıyordu.
O an, pedallarımı çevirirken birden durakladım. Hızla geçen bir arabadan gelen rüzgar, bir anda yüzümü vurdu. Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. “Evet, ya böyle olursa?” diye düşündüm. Ya alt karın yağları gitmezse? Ya verdiğim bu çabalar, fiziksel olarak bir değişiklik yaratmasa da, içsel olarak başka bir şekilde değişime yol açarsa? Bunu kabul edebilecek miydim?
Yolculukla Birleşen Hisler
İlk günlerde, bisikletle birkaç kilometre sürmek bile yeterince zorluyordu. Neredeyse her pedaldan sonra bedenimden gelen o sızıyı hissediyordum. Ama bir noktada, vücudumun alışmaya başladığını fark ettim. Kaslarımın acı çekmek yerine güç kazandığını, nefesimin giderek daha derin ve düzenli olduğunu hissetmeye başladım. Bu sadece fiziksel değil, aynı zamanda zihinsel bir dönüşümdü. Bir yanda vücudum değişiyor, diğer yanda duygusal olarak da hafifliyordum. Zihnimdeki karışıklıkları bir kenara bırakıp sadece anı yaşamak, sadece pedallamak, sanki dünyadan bir anlık kaçış gibiydi.
Ama sonra, her şeyin bir hızla gerçekleşmesini beklemek gibi bir hata yapıyordum. Alt karın yağları, orada bir yere çoktan kök salmışlardı. Hedefim belirliydi, ama yolculuk uzun ve bazen sabır gerektiren bir şeydi. Bisiklet sürmek alt karın yağlarını eritir mi? Bu soruya hala cevabım net değildi, çünkü hedeflere ulaşmak, sadece bir soruya yanıt almak değil; bir süreçti, bir deneyimdi.
İçimden: “Bunu yapabilirim, bunu başarabilirim!” diye düşündüm ama bazen umutsuzluk da baş gösteriyordu. Kendimi yorgun hissediyor, bazen neden bu kadar çaba gösterdiğimi sorguluyordum. Belki de herkes gibi ben de, bir şekilde kolayca sonuç almak istiyordum. Ama ne kadar uğraşsam da her şeyin zaman alacağını biliyordum. O zamanlarda kendimi teselli ediyordum: “Bazen, sadece yolun kendisi var. Ve yolculuk boyunca, asıl kazanç ruhsal bir değişimdir.”
Bir Sabah, Gerçekleşen Değişim
Bir sabah, yine Kayseri’nin sabah serinliğinde bisikletime binerken, bir şeyin farkına vardım. Alt karın yağlarım hala biraz yerinde duruyordu ama vücudumda hissettiğim değişim artık gözle görülür hale gelmişti. Bir süredir fark edemediğim bir incelik vardı. Yağlar erimemişti, ama kaslarım güçlenmişti. Pedalları daha rahat çevirebiliyordum, nefesim daha düzenliydi ve her şeyden önce daha pozitif hissediyordum.
Bir yanda bu fiziksel değişim sürecini, yani alt karın yağlarını eritmeyi, bir hedef olarak tutmaya devam ettim. Ama diğer yanda, bu yolculuk aslında çok daha fazlasını bana öğretiyordu. Bisiklet sürmek, yalnızca bedenimi değil, zihnimi de şekillendiriyordu. “Belki de önemli olan, süreç ve ilerleme. Yavaş yavaş, adım adım.”
Sonuç: Pedalların Arkasında Kalan Hikaye
Ve şimdi, birkaç ay sonra, hala bisiklet sürüyorum. Alt karın yağları mı? Hala biraz var ama bu kez onlara odaklanmıyorum. Bedenimle barış yaptım. Bu yolculuk, bana fiziksel sağlığın ötesinde bir şey öğretmişti. Vücudumu, ruhumu dinlemeyi, sabırlı olmayı ve değişimle barış yapmayı… Bir yanda hedeflerim var, ama diğer yanda o hedeflere ulaşmanın sadece zaman alacağını kabul ettim. Belki de bu yazının asıl amacı, sadece “Bedensel değişim” değil, ruhsal bir yolculuk anlatmak.
O yüzden soruya gelirsek: Bisiklet sürmek alt karın yağlarını eritir mi? Evet, belki bir gün. Ama ondan çok daha fazlasını öğretiyor.