Fatma Girik’in Bodrum’daki Evi Nerede? – Bir Hayalin Peşinden
O yaz akşamı, sıcacık Bodrum gecesine karışmış bir umutla, içimde bir yerlerde “Fatma Girik’in Bodrum’daki evi nerede?” sorusu beliriverdi. Benim için Fatma Girik, sadece bir oyuncu değil; o, o dönemlerin sineması, renkli ve parlak dünyasıydı. Yani, bir zamanların sinemasında hep başka dünyaların kapılarını aralayan, güldüren, bazen hüzünlendiren, bazen de unutulmaz bir aşkın parçası haline gelen Fatma Girik, benim için hep biraz hayaldi. Bu hayale dair bir parça daha keşfetme umuduyla yola çıktım.
Hikayemin başlangıcı, aslında çocukluk yıllarıma dayanıyor. Kayseri’de, eski mahallemin dar sokaklarında, siyah beyaz televizyonun başında, annemle birlikte izlediğimiz eski Türk filmleri aklımda. O yıllarda annem, Fatma Girik’in oynadığı filmleri izlerken gözlerinde bir parıltı olurdu. O parıltıyı görmek, bana da bir umut verirdi. “Bir gün ben de onun gibi bir kadın olacağım,” derdim. Fatma Girik gibi bir kadının her şeyin üstesinden gelebilmesi, güçlü, özgür bir kadının dünyaya bakışıydı o zamanlar bana göre.
Bodrum’a Giden Yolda
Bir yaz günü, Kayseri’den Bodrum’a doğru yola çıktım. Akşam kararmadan önce orada olmak, belki de o eski günlerden bir parça bulmak istiyordum. Bodrum, yazın o sakin, huzurlu havası, çakıl taşlı sokakları ve denizinin derin mavisiyle hep içimde başka bir yere sahiptir. Ama işte o gün, özellikle Fatma Girik’in Bodrum’daki evinin bulunduğu yeri öğrenme merakıyla yola çıkmıştım. Bir nevi, hem bir oyuncu olarak hem de o yaşanmışlıkla, o eve dokunarak geçmişe bir yolculuk yapmak istiyordum.
Hep merak etmişimdir: Bir insanın hayatında iz bırakan yerler, yaşadığı yerler ne kadar özel olur? Fatma Girik, Bodrum’a taşındıktan sonra burada hem sinemaya hem de hayata farklı bir pencereden bakmıştı. Bunu hayal etmek bile beni bir şekilde heyecanlandırıyordu. Nerede olursa olsun, o evin içinde zamanın nasıl geçtiğini, ne kadar sessiz ve huzurlu olduğunu öğrenmek istiyordum. Ama tabii ki bu bir hayaldi. Yine de Bodrum’un o sıcak akşamlarında, kalbimde bir kıpırtı vardı. Her adımda biraz daha yaklaşmak, belki de hayal kırıklıklarına rağmen bir umut taşımaktı.
Bodrum’daki Evin Peşinde
Bodrum’a varıp da o aradığım evi bulmaya çalışırken bir an, gerçekten de Fatma Girik’in evine ulaşacakmışım gibi hissettim. Belki de Bodrum’un en sessiz, sakin köylerinden birinde, kimsenin bilmediği bir köşesinde, o ev vardı. Gerçekten de ne kadar ararsam arayayım, ne kadar araştırma yaparsam yapayım, o evin gerçek yerini bulamıyordum. Her köşe başında, her küçük sokağında, bir yanda merak, diğer yanda hayal kırıklığı vardı.
Bir yandan da şunu düşündüm: “Fatma Girik’in Bodrum’daki evi nerede?” sorusu, aslında sadece bir yerin peşinden gitmekten çok, bir dönemden, bir hayattan bir parça almaya çalışmak gibi bir şeydi. Belki de evin konumu ya da yapısı değil, o evin yaşamış olduğu hikâyeydi önemli olan. O kadar çok aramama rağmen, evin tam yerini öğrenemedim. Ama içinde yaşanmış olan o anıların peşinden gitmek, belki de bir insanın peşinden gitmek gibiydi. Zihnimde o evin nasıl bir yer olduğu şekillendi ve sanki bir gün oraya uğramış gibi hissettim.
Hayal Kırıklığı ve Umut
Sonunda, bir sokak boyunca yürürken, o kadar çok hayal kırıklığı yaşadım ki… Bazen, gerçek hayatta ulaşamayacağımız şeylere ulaşma arzusuyla doluyoruz. Bir an, Bodrum’daki o evin sırlarını öğrenme umudumun kaybolduğunu hissettim. Ama sonra fark ettim ki, aslında peşinden koştuğum şey, sadece bir ev değildi. O ev, bir dönemin ruhunu taşıyan, Fatma Girik’in hayatını yaşadığı, geçmişin izlerini taşıyan bir zaman dilimiydi. O evin peşinden gitmek, aslında o hayalini hala içimde yaşatmak demekti.
Bodrum’daki o evi bulamamak, belki de beni hayal kırıklığına uğratmış gibi görünsede, geriye doğru bakınca aslında daha büyük bir umut taşıdığını fark ettim. O evi bulamasam da, o evin ne olduğunu düşündükçe, o geçmişi, o dönemleri biraz daha iyi anladım. Bir insan, her ne kadar kaybolmuş gibi görünse de, geriye bıraktığı izlerle her zaman yaşar.
Ve belki de, bir gün gerçekten o evin önünden geçerim. Ya da belki de, bir yerlerde gizli bir köşe vardır. Kim bilir, belki bir gün birisi bana anlatır ve ben de bir kez daha o hayalin peşinden giderim.